گلایه‌های رئیس انجمن صنایع نساجی : نمی‌دانم چرا صدای ما به جایی نمی‌رسد!

به گزارش پایگاه خبری آریا دوک، مجتبی دستمالچیان، رئیس انجمن صنایع نساجی ایران صبح امروز در دیدار رهبر انقلاب با فعلان بخش خصوصی درباره مشکلات صنعت نساجی صحبت کرد.
دستمالچیان با اشاره به شروع کار خود گفت:« سال ۷۸ دوره دانشجوییم با مبلغ ۱۱ میلیون تومان وام کار خودم را شروع کرده و شرکت آرمان مینای یزد را به ثبت رساندم. بحمدالله امروز پارچه‌هایی برای لباس زنانه تولید می‌کنیم که از کیفیت بسیار بالایی برخوردار است و هم جایگزین پارچه‌های خارجی شده هم واقعاً از نظر کیفیت با آنها رقابت می‌کند.»
دستمالچیان با اشاره به مسئولیت خود در انجمن صنایع نساجی ادامه داد:« بیش از ۹۸ درصدش مالکیت صنعت ما توسط بخش خصوصی صنعتی است و صنعتی اشتغالزا است. صنعت نیست بلکه هنر صنعت است! صنعت ما در کل کشور توسعه‌ای به صورت متوازن داشته و از نقاط مرزی شمالی جنوبی ما ۵۵۴۶ تا واحد تولید صنعتی ۱۱۸ هزار تا واحد تولیدی صنفی در این صنعت داریم. سهم بازار جهانی نساجی بسیار گسترده است. به مانند مثال ترکیه ۳۳ میلیارد دلار و بنگلادش ۵۱ میلیارد دلار صادرات نساجی داشته است. ارزش افزوده‌ای که این صنعت ایجاد می‌کند بر مبنای هنر، فناوری و نیروی انسانی است نه انرژی! این نکته حائز اهمیتی است.»
وی با اشاره به نیاز مواد اولیه صنعت نساجی گفت:« مصرف پلیمر در صنعت نساجی پلیمرها روز به روز افزایش پیدا می‌کند و با توجه به اینکه کشور ما هم کشوری نفت خیز است و پتروشیمی‌های متنوعی دارد. در بخش خصوصی نساجی دوستان برای سرمایه گذاری جهت تاسیس پتروشیمی، تامین پلیمر پلی استر و همچنین تولید الیاف آکریلیک به جهت تکمیل زنجیره فرش ماشینی حاضر هستند. به کمک و مساعدت دولت نیاز داریم و اگر این دو واحد تاسیس شود، می‌تواند کمک بسیار عمده‌ای را برای توسعه صنایع پایین دستی ما ایجاد کند. جناب رهبری یک بخش بسیار مهم در صنعت ما بافندگی است. بافندگی کلیدی‌ترین و گسترده‌ترین زنجیره نساجی است. کارگاه‌های بسیار کوچک و متوسطی که خانوادگی اداره می‌شوند در این حوزه فعالیت دارند. کشور ما در گذشته مشهور بوده به اینکه پارچه‌های گرانبها و ارزشمندی را تولید می‌کرده، امروز هم واقعاً این قابلیت وجود دارد منتها متاسفانه با واردات بی‌رویه و آسان پارچه از مبادی رسمی و غیررسمی و غیره باعث شده که این قسمت از زنجیره ما نتواند با ظرفیت کامل کار کند. نمی‌تواند توسعه بدهد، نه سرمایه گذاری های جدیدی شکل بگیرد. نکته حائز اهمیت اینکه ما در سال ۱۴۰۲ ۷۵۰ میلیون دلار با ارز نیمایی وارد کشور شده که اکثریت پارچه از جنس پلی استر بوده که ما در آن مزیت نسبی داریم. در حالی که واردات ماشین آلات کل زنجیره ما ۴۰۰ میلیون دلار بیشتر نبوده است. جناب رهبر ما خیلی تلاش کردیم که بتونیم مبلغ واردات پارچه را کم و به جای آن ماشین آلات را افزایش بدهیم. منتها متاسفانه امسال شاهد افزایش ۲۰ درصدی واردات پارچه و کاهش ۲۰ درصدی ماشین آلات هستیم. جناب رهبر واقعاً جای تأمل دارد ما سهمی در بازار خارجی نداریم در داخل هم فرش قرمزی برای کالای خارجی پهن کردیم. بسیاری از مشکلات ما راه حل‌های آسان دارد ولی من نمی‌دانم چرا صدای ما به جایی نمی‌رسد؟»
وی در انتها افزود:« واقعاً گفتیم بیایم یک کارخونه نساجی بزنیم. شاید به خاطر این کارخانه هوای ما فعالین بخش خصوصی را داشته باشند. عرضم به حضور شما من خواهشم از حضرت عالی این است که حضرت عالی دستور بفرمایید تا حداقل نسبت به واردات بی رویه پارچه و قاچاق پوشاک تدبیری اتخاذ شود تا شرایط عادلانه برای رقابت صنعتگران مهیا شود که این هم باعث رشد روز افزون این صنعت و ارزآوری بیش از پیش می‌شود.»